ΨΗΦΙΣΜΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΣΤΟ ΠΑΝ. ΠΑΤΡΑΣ

Το τελευταίο διάστημα παράλληλα με την επίθεση που εξαπολύεται απέναντι στα κοινωνικά δικαιώματα και τις κατακτήσεις των λαϊκών στρωμάτων,  στο στόχαστρο μπαίνουν πλέον και οι φοιτητές, με τον νόμο Διαμαντοπούλου.

Προανάκρουσμα της επίθεσης απέναντι στο δημόσιο Πανεπιστήμιο, αποτελούν τα γεγονότα που εκτυλίσσονται στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Η συμμαχία των προθύμων που έχει συγκροτηθεί γύρω από τον πρύτανη Παναγιωτάκη έχει ξεκινήσει μια σειρά πειθαρχικών απέναντι σε φοιτητές.  Και μάλιστα τα πειθαρχικά αυτά γνωστοποιήθηκαν μέσω «διαρροών» σε εφημερίδα –γνωστή για την προσφορά της στη διαμόρφωση κλίματος “συναίνεσης” σε αντιδραστικές κινήσεις του Υπουργείου και των συμμάχων, την Καθημερινή. .Επίσης ενδεικτικές είναι οι δηλώσεις του Πρύτανη σε τοπικά και μη κανάλια, που, χωρίς καν να έχει μιλήσει σε οποιαδήποτε διαδικασία εντός του Πανεπιστημίου για τα συγκεκριμένα ζητήματα, χωρίς να έχει μιλήσει καν με τους ίδιους τους φοιτητές που στοχοποιεί, ξεκινάει μια ρητορεία για το πώς πρέπει να τιμωρούνται οι παραβατικές συμπεριφορές στο Πανεπιστήμιο και το πώς αυτό απειλείται από τους απείθαρχους φοιτητές.  Η διαδικασία έχει ως εξής: αρχικά στους Μηχανολόγους, όπου 2 φοιτητές ενώ κατέλαβαν μια εγκαταλελειμμένη αίθουσα 15τ.μ για τη διεξαγωγή ευρύτερων κοινωνικών και πολιτικών διεργασιών, απειλούνται με πειθαρχικό επειδή «κατέστρεψαν και καταχράστηκαν δημόσια περιουσία»,  στη συνέχεια στους Ηλεκτρολόγους άλλοι 2 φοιτητές ενώ παρεμπόδισαν το οργάνου του τμήματος να αναδιαρθρώσει το πρόγραμμα σπουδών στην κατεύθυνση διάσπασης του πτυχίου και δυσχέρανσης των ρυθμών σπουδών, κατηγορούνται για «ανάρμοστη συμπεριφορά» και τέλος στο Μαθηματικό χωρίς να υπάρχει κάποια αφορμή ξαφνικά κατηγορήθηκαν φοιτητές ότι απείλησαν υπάλληλο γραμματείας.

Η επίθεση αυτή απέναντι στους φοιτητές και η δίωξη αγωνιστών, έχει ξεκάθαρη στόχευση: την κατατρομοκράτηση των φοιτητών εν όψει της κατάθεσης του νόμου Διαμαντοπούλου, που διαλύει το δημόσιο Πανεπιστήμιο, απαξιώνει τα πτυχία και τσακίζει το μέλλον της νεολαίας, μετατρέποντας την σε γενιά της ανεργίας, την γενιά του Μνημονίου.

Η ενεργοποίηση της διάταξης για πειθαρχικά, του νόμου Γιαννάκου που για 2 χρόνια έβγαλε το σύνολο της ακαδημαϊκής κοινότητας στους δρόμους, έχει συμβολισμό για το σύνολο της κοινωνίας.  Την τελευταία φορά που ενεργοποιήθηκαν τα πειθαρχικά ήταν από τα εγκάθετα πανεπιστημιακά όργανα, την περίοδο της Χούντας , σε συνεργασία με το σπουδαστικό της ασφάλειας. Τα πανεπιστήμια ως το κύτταρο των  αγώνων για την κατοχύρωση δημοκρατικών δικαιωμάτων ιστορικά στοχοποιούνται κάθε φορά που εξαπολύεται επίθεση απέναντι στις κατακτήσεις του λαού.

Η επιβολή του νόμου Διαμαντοπούλου περνάει μέσα από την δίωξη των φοιτητών που «τολμούν» να αγωνίζονται για τα αυτονόητα δικαιώματα τους στο πανεπιστήμιο και την εργασία. Ενεργό ρόλο σε αυτήν τη διαδικασία έρχονται να παίξουν οι διοικήσεις των Πανεπιστημίων και αντιδραστικές μερίδες του καθηγητικού μπλοκ. Μετά και τις εξελίξεις στη Σύνοδο των Πρυτάνεων και τη συμφωνία κυρίων μεταξύ Διαμαντοπούλου και Πρυτάνεων, βρέθηκαν οι απαραίτητες συμμαχίες στην αγωνιώδη προσπάθεια του Υπουργείο να διαλύσει το Δημόσιο Πανεπιστήμιο και τα δικαιώματα των φοιτητών. Οι «υποχωρήσεις» του Υπουργείου, στο θέμα της διαχείρισης των κονδυλίων από τους ίδιους τους καθηγητές(προμετωπίδα των διεκδικήσεων των πρυτάνεων ανά την Ελλάδα) και η παραχώρηση της δυνατότητας «αξιοποίησης» της περιουσίας και των κληροδοτημάτων των πανεπιστημίων στα όργανα, «έκαμψαν» τον «τίμιο αγώνα» των πρυτάνεων. Και άρχισε η υλοποίηση του πρώτου μέρους της συμφωνίας με το Υπουργείο: το τσάκισμα των αγώνων των φοιτητών.

Απέναντι σε αυτήν την επίθεση που εξαπολύεται με πλήρως αντιδημοκρατικά χαρακτηριστικά, και θυμίζει διαφορετικές εποχές, οι φοιτητές θα απαντήσουν και δεν θα λυγίσουν μπροστά σε απειλές που διακυβεύουν ακόμα και την ίδια τη δυνατότητα τους να φοιτούν και να αποφοιτούν. Αποτελεί κομμάτι της συνολικής επίθεσης που εξαπολύεται απέναντι στο σύνολο της κοινωνίας και περιλαμβάνει την προπαγάνδα που χαρακτηρίζει οποιαδήποτε αντίσταση σε αυτήν την επίθεση ως «κατάχρηση  ελευθεριών» και βαφτίζει «εσωτερικούς εχθρούς» όσους τολμούν να μην σκύψουν το κεφάλι .

Το σύνολο της ακαδημαϊκής κοινότητας, με πρωτοστατούντες τους φοιτητές καθώς και κάθε κομμάτι της κοινωνίας που αντιλαμβάνεται την επίθεση απέναντι στα δημοκρατικά δικαιώματα και στις λαϊκές κατακτήσεις πρέπει να βρεθεί αντιμέτωπο με τις προσπάθειες του Υπουργείου και των πρόθυμων συμμάχων του εντός του Πανεπιστημίου, να κάμψουν το φρόνημα των φοιτητών και να τσακίσουν το Δημόσιο Πανεπιστήμιο.

Τα Πανεπιστήμια αποτέλεσαν ιστορικά την προμετωπίδα των αγώνων για λαϊκές ελευθερίες και δημοκρατικά δικαιώματα, βάφοντας τους, πολλές φορές με το αίμα των φοιτητών. Για μια ακόμη φορά θα βρεθούν στο προσκήνιο βάζοντας φρένο στα σχέδια τους, για μια κοινωνία χωρίς ελευθερίες, δικαιώματα και κοινωνικές παροχές.

-ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ

-ΚΑΜΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΓΙΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ

-ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΤΣΑΚΙΣΜΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

ΚΑΤΑΛΗΨΗ Τ.Ε.Ι. ΠΕΙΡΑΙΑ

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

ΑΣ ΓΙΝΟΥΜΕ Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ….

Το τελευταίο διάστημα το σύνολο της κοινωνίας δέχεται αλλεπάλληλες επιθέσεις σε δικαιώματα που έχουν κατακτηθεί μέσα από συλλογικούς αγώνες . Η μόνη απάντηση που μπορεί να δοθεί, είναι οι συντονισμένες και μαζικές κινητοποιήσεις απέναντι στο σύγχρονο εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα που μας ετοιμάζουν.

Θύματα αυτής της κατάστασης είναι και οι έκτακτοι καθηγητές του ΤΕΙ μας, οι οποίοι όμως, όπως και άλλα κομμάτια εργαζομένων, έχουν επιλέξει τον δρόμο της αντίστασης και της ανυπακοής. Στη λογική αυτή προχώρησαν σε επίσχεση εργασίας από τις 10 Γενάρη και στη συνέχεια κλιμακώνοντας των αγώνα τους αποφάσισαν να προβούν σε κατάληψη του ιδρύματος από την Τρίτη 15/2. Διεκδικούν, πέρα από το αυτονόητο της πληρωμής των δεδουλευμένων τους (6 μήνες απλήρωτοι) -εργασία με δικαιώματα, δημόσια και δωρεάν παιδεία, μόνιμη και σταθερή δουλειά -ενάντια στην πολιτική του Μνημονίου.

Οι σχέσεις και οι συνθήκες εργασίας των εκτάκτων είναι εικόνες από το μέλλον που μας ετοιμάζουν ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΕΕ-ΔΝΤ. Ένα μέλλον της ανεργίας, της ανασφάλιστης και χαμηλόμισθης ή και απλήρωτης εργασίας, με παιδεία και υγεία που σκοπός τους θα είναι το κέρδος. Με εργασία χωρίς δικαιώματα και με τους εργαζομένους και τη νεολαία στρατιωτάκια στα σχέδια τους

Το θέμα των απλήρωτων καθηγητών αποτελεί ένα από τα πολλά προβλήματα του ΤΕΙ. Όπως όλοι ξέρουμε το ΤΕΙ στην πραγματικότητα υπολειτουργεί! Η Διοίκηση του ιδρύματος από κοινού με το υπουργείο από τις αρχές του εξαμήνου αποφάσισε μείωση των διδακτικών ωρών σε όλα τα τμήματα, υποβαθμίζοντας έτσι την εκπαιδευτική διαδικασία και δημιουργώντας τεράστιες λίστες αναμονής. Στην συνεχόμενη υποχρηματοδότηση που δέχεται το ΤΕΙ η απάντηση του υπουργείου ήταν ο δανεισμός και η υποθήκευση του ιδρύματος σε τράπεζα εισάγοντας έτσι ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια άμεσα στη λειτουργία του. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά η υποβάθμιση και η κατρακύλα συνεχίζεται. Αποκορύφωμα η τελευταία απόφαση του Συμβουλίου ΤΕΙ την Δευτέρα 14/2 όπου αποφάσισε την μείωση των μαθημάτων κατά 30% ενώ την προηγούμενη Πέμπτη στη Συνέλευση του ΤΕΙ ο Πρόεδρος διατυμπάνιζε ότι δεν θα δεχτεί καμία μείωση.

Όσο και αν Κυβερνήσεις και Διοικήσεις προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο, είναι οι μόνοι υπεύθυνη για αυτή την κατάσταση. Αυτοί εφάρμοσαν, ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες της Ε.Ε, την πολιτική της χρόνιας υποχρηματοδότησης, της ελαστικοποίησης των σχέσεων εργασίας, της παράδοσης των παροχών σε ιδιώτες μέσα από εργολαβίες(παρότι το κόστος είναι μεγαλύτερο και οι εργασιακές σχέσεις χειρότερες), την σπατάλη και την κακοδιαχείριση καταλύοντας έτσι κάθε έννοια δημόσιας και δωρεάν παιδείας.

Η κατάσταση αυτή έρχεται να οξυνθεί με το νέο Νόμο Πλαίσιο που θέλει να καταθέσει το Υπουργείο (κείμενο διαβούλευσης). Ένας νόμος που θα δημιουργεί ένα ίδρυμα που θα προσφέρει διάσπαρτες γνώσεις στους φοιτητές του, δεν θα του προσφέρει κανένα επαγγελματικό και εργασιακό δικαίωμα, χωρίς καμία παροχή, με δίδακτρα και ηλεκτρονικό σύγγραμμα, με συνεχή εντατικοποίηση των σπουδών και πειθάρχηση των φοιτητών, με απλήρωτους έκτακτους καθηγητές, με ελάχιστους μόνιμους με τεράστιες λίστες αναμονής, άσυλο για τις επιχειρήσεις και όχι για τους κοινωνικούς αγώνες, με προέδρους μάνατζερ και με δημιουργία ιδιωτικών ερευνητικών κέντρων που στόχο τους θα έχουν το κέρδος!

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση καλούμαστε να αγωνιστούμε και να παλέψουμε από κοινού με τους καθηγητές και τους εργαζόμενους που πλήττονται από αυτή την κατάσταση. Οι φοιτητές θα πρέπει να συγκρουστούμε με την ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ-Ε.Ε-ΔΝΤ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ-ΚΡΑΤΟΣ και τους υποστηρικτές τους μέσα στις σχολές ΔΑΠ-ΠΑΣΠ που βάζουν πλάτη όλα αυτά τα χρόνια αλλά και στους καθηγητές που στηρίζουν αυτή την πολιτική.

ΑΛΛΥΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΚΤΑΚΤΩΝ- ΑΜΕΣΗ ΠΛΗΡΩΜΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ ΤΟΥΣ

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

· ΜΟΝΙΜΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΌ ΠΡΟΣΩΠΙΚΌ-ΜΌΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

· ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΦΡΑΓΜΟΥΣ

· ΓΕΝΝΑΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ

· ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

· ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ

· ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-Ε.Ε-ΔΝΤ-ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

· ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΜΗ ΤΩΝ ΕΚΤΑΚΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΜΑΣ

ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΣΕ:

· ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΣΕΕΠ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17/2

· ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ- ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΘΗΒΩΝ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 17/2 ΣΤΙΣ 13:30

· ΝΕΑ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18/2 ΣΤΙΣ

ΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΤΕΦ ΤΕΙ ΠΕΙΡΑΙΑ

http://katalipsiteipir.blogspot.com/2011/02/blog-post.html

Απεργιακό κάλεσμα του Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων για 23 Φλεβάρη.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΞΕΣΗΚΩΜΟ ΣΤΙΣ 23 ΦΛΕΒΑΡΗ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΤΙΣ 10.30

Παλλαϊκός αγώνας διαρκείας Να τους σταματήσουμε τώρα !

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες,

Ο κόσμος της δουλειάς βρίσκεται αντιμέτωπος με την αντιδραστικότερη επίθεση των τελευταίων δεκαετιών. Αν δεν τους σταματήσουμε η επίθεση της κυβέρνησης και των κυρίαρχων πολιτικών δυνάμεων, της ΕΕ και του ΔΝΤ δεν θα έχει τέλος. Είναι απόλυτη ταξική επιλογή αλλά και μονόδρομος για τη διέξοδο του κεφαλαίου από την κρίση. Για τα κέρδη, το ευρώ και τους τοκογλύφους θυσιάζουν εκατομμύρια εργαζόμενους σε όλη την Ευρώπη, εντείνουν τους ρυθμούς εκμετάλλευσης. Γι’ αυτό φέρνουν το νέο αντιδραστικό Σύμφωνο Σταθερότητας στην ΕΕ (στα πρότυπα του προγράμματος Μέρκελ – Σαρκοζί) με διαρκή λιτότητα, σύνδεση μισθών με την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, αυξήσεις ορίων συνταξιοδότησης, πανευρωπαϊκό ελάχιστο όριο ελλειμμάτων δηλ. σχεδόν μηδενισμό των δημόσιων παροχών! Γι’ αυτό φέρνουν διαρκώς νέα μνημόνια. Γι’ αυτό ξεπουλάνε τη δημόσια περιουσία της χώρας, σχεδόν το 1/3 του ΑΕΠ στους Έλληνες και ξένους «επενδυτές». Γι’ αυτό συνεχίζουν να επιδοτούν ξεδιάντροπα τους μεγαλοεργολάβους, τους εφοπλιστές και τους τραπεζίτες, ενώ ρημάζουν το λαό στη φτώχεια, τη φορομπηξία και τις τεράστιες αυξήσεις σε όλα τα είδη πρώτης ανάγκης. Γι’ αυτό διαλύουν και εμπορευματοποιούν τις συγκοινωνίες, τη δημόσια υγεία και παιδεία, συντρίβουν όλες τις κοινωνικές παροχές. Γι’ αυτό νομοθετούν διατάγματα ντε φάκτο μείωσης μισθών και διάλυσης Συλλογικών Συμβάσεων. Γι αυτό εκβιάζουν για ατομικές συμβάσεις υποταγής. Γι αυτό καταργούν τα δημοκρατικά δικαιώματα, ποινικοποιούν τους αγώνες εντείνουν την καταστολή και την ανοιχτή προβοκάτσια.

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες,

Δεκάδες χιλιάδες φτάνουν οι απολύσεις. Εκατοντάδες χιλιάδες οι άνεργοι. Συμβασιούχοι με 10 και 20 χρόνια δουλειάς πετιούνται στο δρόμο. Η μαύρη και ελαστική εργασία έχει γίνει ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Η πολιτική αυτή είναι αδιέξοδη για τα συμφέροντα των εργαζομένων.

Απέναντι σε αυτήν την προδιαγεγραμμένη εξέλιξη, απαιτείται κοινό μέτωπο όλων των εργαζομένων. Σε αυτό τον ανελέητο κοινωνικό πόλεμο διαρκείας μπορούμε να τους νικήσουμε! Ο κόσμος της δουλειάς μπορεί και πρέπει να σταθεί στο ύψος του!

Οι μικροί και μεγάλοι αγώνες των εργαζόμενων σηματοδοτούν τη δυνατότητα ανατροπής της επίθεσης. Το σύνθημα ΥΓΕΙΑ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ τάραξε τους πολύβουους δρόμους γύρω από το κατειλημμένο Υπουργείο Υγείας. Απεργοί γιατροί, μαζί με εργαζομένους στις συγκοινωνίες, ένωσαν τις γροθιές τους και δυνάμωσαν την ελπίδα του αγώνα τους. Ήταν ένα σύνθημα καταγγελίας για την κατάργηση των βασικών δημόσιων πυλώνων, και ταυτόχρονα ένα σύνθημα ελπίδας για τις πραγματικές δυνατότητες νικηφόρου διακλαδικού συντονισμού. Τα κινήματα «δεν πληρώνω» επεκτείνονται παρά τις πειθαρχικές διώξεις. Οι εξεγέρσεις τύπου Κερατέας θα είναι στην ημερήσια διάταξη. Σε αρκετούς χώρους δουλειάς διαμορφώνεται ένα νέο πνεύμα απειθαρχίας, ρήξης και αλληλεγγύης. Σε πολλές χώρες οι διαδηλώσεις, οι βίαιες συγκρούσεις και οι εξεγέρσεις είναι καθημερινό φαινόμενο.

Δεν μας ταιριάζει η μιζέρια και ο κοινωνικός κανιβαλισμός του μνημονίου. Οι δύο γενικές απεργίες της 5/5 και της 15/12 έδειξαν ότι μπορεί να ένα ισχυρό εργατικό μέτωπο ανατροπής με τα πρωτοβάθμια σωματεία, τις γενικές συνελεύσεις και τις επιτροπές αγώνα. Μια τέτοια μάχη δεν μπορεί και δε θέλει να τη δώσει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ που το μόνο που ξέρουν καλά να κάνουν είναι οι παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις με τους εργοδότες και την κυβέρνηση, διαχειριζόμενη τους όρους χειροτέρευσης της ζωής μας.

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες,

Απέναντι στον εργασιακό μεσαίωνα και την κλιμάκωση της επίθεσης, θα απαντήσουμε με δυναμισμό και αποφασιστικότητα. Με απεργιακό κίνημα διάρκειας και ταξικής αλληλεγγύης. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Να οικοδομήσουμε μέσα στα σωματεία την αγωνιστική ταξική ενότητα των ίδιων των εργαζομένων. Είναι αγώνας επιβίωσης και αξιοπρέπειας για τον κόσμο της δουλειάς. Μόνο έτσι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την τρομοκρατία και τη βαρβαρότητα του κεφαλαίου. Για να ανατρέψουμε το μνημόνιο, να νικήσουμε τη χούντα κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ.

• Με αγώνες διαρκείας να νικήσουμε τη χούντα κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ.
• Για να πάρουν πίσω όλα τα αντεργατικά μέτρα, το «μηχανισμό στήριξης» και το Μνημόνιο.
• Για να μην πληρώσει ο λαός το χρέος και την κρίση. Διαγραφή του χρέους – παύση πληρωμών, ανυπακοή και ρήξη με τις συμφωνίες της ΕΕ, την ΕΚΤ και την ΟΝΕ.
• Για αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, με συλλογικές συμβάσεις και σταθερή εργασία  ώστε να ζούμε αξιοπρεπώς από μια δουλειά.
• Για νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων.
• Για να μην περάσουν οι ιδιωτικοποιήσεις. Για να επιστρέψουν τώρα στο δημόσιο όλες οι επιχειρήσεις που ιδιωτικοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια (ΟΤΕ, λιμάνια, Ολυμπιακή κλπ). Για εθνικοποίηση των τραπεζών, χωρίς αποζημίωση, με εργατικό – κοινωνικό έλεγχο.
• Για δημόσιες συγκοινωνίες, δωρεάν παιδεία και υγεία.
• Για τα δικαιώματα των ανέργων: επίδομα ανεργίας για όλο το διάστημα που βρίσκονται στην ανεργία ίσο με το βασικό μισθό, χωρίς προϋποθέσεις. Πλήρης, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
• Για νομιμοποίηση όλων των μεταναστών, ίσα δικαιώματα για έλληνες και ξένους εργάτες. Άμεση δικαίωση των 300 απεργών  πείνας μεταναστών.
• Για να παγώσουν οι στρατιωτικές δαπάνες, να σταματήσουν εδώ και τώρα οι σκανδαλώδεις φοροαπαλλαγές στους επιχειρηματίες και την Εκκλησία, οι χαριστικές ρυθμίσεις που απάλλαξαν τους εργοδότες από δις ευρώ εισφορών προς τα ασφαλιστικά ταμεία.

Εκτυπώστε-διαδώστε την ανακοίνωση στους χώρους δουλειάς σας
http://syntonismos.blogspot.com/

Ένα μικρό αγγελούδι που δεν πρόλαβε καν να δει το φως του Αττικού ήλιου έφυγε από κοντά μας μια ημέρα μετά την βάρβαρη εισβολή των ΜΑΤ στην πόλη της Κερατέας.

Μια νεαρή μητέρα η οποία κυοφορούσε το τρίτο της παιδάκι υπέστη ισχυρό σοκ όταν αλλόφρονες αστυνομικοί των ΜΑΤ έφτασαν κάτω από το διαμέρισμά της και με πρωτοφανή αγριότητα άρχισαν να εκτοξεύουν χημικά προς κάθε κατεύθυνση χωρίς να υπολογίζουν τίποτα.
Από τις φωνές και τους δυνατούς κρότους των χειροβομβίδων κρότου - λάμψης τα δύο μικρά παιδάκια της οικογένειας τρομοκρατήθηκαν και ανήμπορα να αναπνεύσουν από τα δακρυγόνα και τα αέρια πιπεριού, έπεσαν σχεδόν λιπόθυμα στο πάτωμα.
Η νεαρή μητέρα τους όταν τα είδε να σωριάζονται μπροστά της υπέστη ισχυρό νευρικό κλονισμό με αποτέλεσμα να διαταραχθεί ανεπανόρθωτα η κύηση του εμβρύου και λίγες ώρες μετά απέβαλε, παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των γιατρών να κρατήσουν το έμβρυο στη ζωή.
Ένα αθώο αγγελούδι που έφυγε τόσο αναπάντεχα και άδικα από κοντά μας θύμα της βαρβαρότητας μιας πολιτείας που δεν υπολογίζει τίποτα μπροστά στην υλοποίηση ενός περιβαλλοντικού εγκλήματος με σκοτεινούς χρηματοδότες και ανοιχτά γραμμάτια ξεπουλημένων πολιτικών.
Οι γονείς του εμβρύου προβληματίζονται πλέον πολύ σοβαρά να καταθέσουν μήνυση για ανθρωποκτονία κατά των αστυνομικών των ΜΑΤ που διέπραξαν αυτό το απεχθές έγκλημα. Όποια απόφαση κι αν πάρουν τελικά οι δύο χαροκαμένοι γονείς, να γνωρίζουν απλά ότι όλη η πόλη της Κερατέας και όλοι οι κάτοικοι του Δήμου Λαυρεωτικής θα είναι μαζί τους, συμπαραστάτες.
Κουράγιο φίλοι μας.

Πηγή : lavreotiki.com

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 23 ΦΛΕΒΑΡΗ!

ΑΠΕΡΓΙΕΣ Vs. ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ?
“Μην σκέφτεσαι τι κάνει το πανεπιστήμιο για σένα,
σκέψου πόσα σκας εσύ για το πανεπιστήμιο.”

Στα πλαίσια του προγράμματος “εξυγίανσης των ΜΜΜ”, όπως το βαφτίζει η κυβέρνηση, πέρα από τις ανατιμήσεις των εισητηρίων και τις περικοπές δρομολογίων, ο κλάδος βιώνει μετατάξεις, μειώσεις ωραρίων και μαζικές απολύσεις. Όταν όμως υπάρχει μια τέτοια δράση, υπάρχει και ανάλογη αντίδραση. Φυσικό επακόλουθο είναι οι στάσεις εργασίας και οι απεργίες διαρκείας, δηλαδή η κάθε προσπάθεια των εργαζομένων να ακουστεί η φωνή τους. Ωστόσο, με την ευγενική χορηγία των ΜΜΕ, η πλειοψηφία του κόσμου έχει στραφεί εναντίον τους.

Στην ήδη δύσκολη καθημερινότητα του φοιτητή λοιπόν, έρχεται να προστεθεί και η αδυναμία μετακίνησης. Όμως αυτό που εμποδίζει την εξεταστική σου είναι ένας αγώνας διεκδίκησης ή ο ίδιος ο πρόεδρος της σχολής σου;

 Ήδη από την αρχή των κινητοποιήσεων των ΜΜΜ είχε γίνει μια προσπάθεια να διευθετηθούν θέματα αναβολής εργαστηρίων από μια μερίδα φοιτητών της σχολής και με ομόφωνη απόφαση του Φοιτητικού Συλλόγου. Αλλά όπως αποδείχθηκε οι θεσμοθετημένες συλλογικές αποφάσεις μπορούν να αναιρεθούν από ένα και μόνο άτομο, τον Εμμανουήλ Γ. Φραγκούλη! Με την εξουσία που του δίνει ο θεσμός του προέδρου αυθαιρετεί ανά πάσα στιγμή εις βάρος τόσο των φοιτητών, όσο και των καθηγητών βάζοντας εμπόδια στο αναφαίρετο δικαίωμα τους να απεργήσουν (επανειλημμένως έχει συγκαλέσει συνέλευση τμήματος ημέρες και ώρες απεργιών).

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι είναι η διεξαγωγή εξετάσεων ημέρες και ώρες που απεργούν συνολικά τα ΜΜΜ. Μπροστά σε αυτό το αντικειμενικό εμπόδιο, ο κος Φραγκούλης αρνείται να αναβάλλει τα μαθήματα θέτοντας το δίλλημα να πληρώσεις ένα σωρό λεφτά ή να χάσεις το μάθημα για το οποίο διάβαζες τόσες μέρες. Αυτό έρχεται από τον ίδιο πρόεδρο ο οποίο απειλούσε ότι θα πρέπει να αναπληρωθούν όλες οι χαμένες ώρες μαθημάτων για να διεξαχθεί ομαλά η εξεταστική. Τώρα όμως αυτό απαιτεί υποχώρηση και από το μέρος του για να μπορούν όλοι να συμμετάσχουν σε αυτή.

 Είναι γενική απαίτηση λοιπόν η αναβολή ή έστω η επανεξέταση των μαθημάτων που δίνονται μέρες και ώρες που έχει απεργία ή στάση εργασίας στα ΜΜΜ, όπως άλλωστε συμβαίνει και σε άλλα τμήματα του ΕΚΠΑ με περισσότερες χαμένες ώρες μαθημάτων.

 Αφού η ΔΑΠ, αν και πρώτη δύναμη, που διακηρύσσει ότι είναι δίπλα στον φοιτητή ως δύναμη ευθύνης, μένει άπραγη αγνοώντας τη δυσκολία που αντιμετωπίζουν όσοι δεν έχουν ΙΧ, και επειδή εμείς δεν καθόμαστε στους πράσινους καναπέδες (βλ. αφίσα της ΔΑΠ, για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις)…

…ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ κ.ΦΡΑΓΚΟΥΛΗ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 8 ΦΕΒΡΟΥΑΡΗ, ΣΤΙΣ 12:00ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟΥ

Κ.ΑΡ.Α.ΒΙ. – Ε.Α.Α.Κ.
ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ

ΔΙΚΤΥΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ
Άσυλο και Εισαγγελείς

Τις μέρες που ολοκληρώνεται η συγκάλυψη ενός από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα διαπλοκής και διαφθοράς με το πολιτικό και το δικαστικό σύστημα να αλληλοκατηγορούνται για τη μεγαλύτερη ευθύνη, τις μέρες που ετοιμάζονται νέα εξοντωτικά μέτρα κατά των εργαζομένων και της κοινωνίας από την κυβέρνηση και την τρόικα, τις μέρες που οι απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων κρίνονται ως παράνομες η μία μετά την άλλη, η Σχολή «της Επιστήμης του Δικαίου» αρνείται το άσυλο σε αγωνιζόμενους μετανάστες, αποφασίζει την άρση του, ο εισαγγελέας καλεί σε προανακριτική έρευνα τον πρύτανη και επτά μέλη της πρωτοβουλίας αλληλεγγύης.
Εμείς ως πανεπιστημιακοί δάσκαλοι που θεωρούμε το πανεπιστημιακό άσυλο κοινωνική κατάκτηση, αδιαπραγμάτευτη θεωρούμε ότι οι πρυτανικές αρχές του ΕΚΠΑ δεν έπρεπε να υποκύψουν στις πιέσεις της κυβέρνησης, αντιδημοκρατικών κραυγών και τη λυσσαλέα επίθεση των τηλε-εισαγγελέων. Σε ποια εγκληματική πράξη προέβησαν οι 300 μετανάστες προχωρώντας σε απεργία πείνας, ώστε να αποφασιστεί η άρση ασύλου;
Όμως, το σύστημα εξουσίας δεν αρκέστηκε στην άρση του ασύλου και στην απομάκρυνση των απεργών πείνας από την Νομική. Ο πρύτανης του ΕΚΠΑ κλήθηκε από τον εισαγγελέα για «παροχή εξηγήσεων για παράβαση καθήκοντος», όχι επειδή ήρε το άσυλο, αλλά επειδή δεν το έκανε νωρίτερα, κατ’ ουσίαν επειδή δεν ενέδωσε αμέσως στις κυβερνητικές πιέσεις. Καταγγέλλουμε την εισαγγελική κλήση του πρύτανη ως μια πράξη εκβίασης και τρομοκράτησης τόσο του ιδίου όσο και των υπολοίπων μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας, απαιτούμε να σταματήσει η προανακρικτική έρευνα σε βάρος του.
 Ταυτόχρονα ο εισαγγελέας Εφετών Αθηνών καλεί ως «ύποπτους για παροχή εξηγήσεων» επτά μέλη της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στην απεργία πείνας των 300 μεταναστών για «παράνομη διακίνηση λαθρομεταναστών, διατάραξη οικιακής ειρήνης και φθορά ξένης ιδιοκτησίας»! Καταγγέλλουμε την εισαγγελική κλήση μελών της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης ως πράξη εκδικητική απέναντι στο κίνημα ειδικά σε μια περίοδο που οι αγώνες των εργαζομένων, της νεολαίας, των μεταναστών, οι αγώνες για τα κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα εντείνονται.
Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας όχι μόνο στα επτά μέλη της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης αλλά και στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας.
Το πανεπιστημιακό άσυλο
είναι κοινωνική κατάκτηση, αδιαπραγμάτευτη!
Κάτω τα χέρια από το άσυλο.
Αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας μετανάστες!

4 Φεβρουαρίου 2011

Στα πλαίσια της προσπάθειας να βγει κέρδος από κάθε πιθανό πεδίο με απώτερο στόχο να μην χάσουν οι επιχειρήσεις τα κέρδη τους λόγω της οικονομικής κρίσης εντάσσεται και ο νέος νόμος για την παιδεία. Όχι και τόσο νέος βέβαια καθώς συμπυκνώνει και περιλαμβάνει όλες τις κατευθύνσεις των προηγούμενων νόμων σε μια προσπάθεια ενσωμάτωσης των κατευθύνσεων της Μπολόνια. Χρόνια τώρα φρενάρονται οι αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις από το φοιτητικό κίνημα που έχει ανατρέψει τόσους αντίστοιχους νόμους.

Ο νόμος αυτός αλλάζει τη φύση του πανεπιστημίου και εισάγει πιο έντονα από ποτέ: πρώτον, ταξικά κριτήρια καθιστώντας έτσι την παιδεία προνόμιο για λίγους και εκλεκτούς, δεύτερον παραγωγή κέρδους εισαγάγοντας νόμιμα πια τις επιχειρήσεις στην πανεπιστημιακή κοινότητα και τέλος παραγωγή αποφοίτων τέτοιων που να μην μπορούν παρά να τροφοδοτήσουν και να συντηρήσουν την υπάρχουσα κοινωνική κατάσταση, δηλαδή την εκμετάλλευση των πολλών προς όφελος των λίγων.

Αλλά ας το δούμε πιο αναλυτικά…

Αλλάζει ο τρόπος εισαγωγής! Τέρμα οι πανελλήνιες! ΑΛΛΑ (τι κρίμα! πάντα υπάρχει αλλά!!!) προσθήκη εξετάσεων στη Β’ λυκείου και στο πρώτο έτος! Ο απόφοιτος λυκείου θα εισάγεται στη σχολή (πχ Θετικών Επιστημών) και όχι σε Τμήμα (πχ Βιολογίας). Η παραμονή του θα κερδίζεται μέσα από εξετάσεις σε συνδυασμό με παρακολούθηση και επίδοση στα μαθήματα! Γεγονός που συνεπάγεται αύξηση των φροντιστηρίων στα 3 χρόνια, για όσους μπορούν να τ’ αντέξουν προφανώς, και αποκλεισμός των υπολοίπων.

Αν πάλι καταφέρεις να μην σε συνθλίψουν οι συμπληγάδες υπάρχει έπειτα η Σκύλλα και η Χάρυβδη…

Ως άμεση συνέχεια των προηγούμενων νόμων(νόμος πλαίσιο, πρότυπος εσωτερικός κανονισμός) αυτός ο νόμος οφείλει να οξύνει την εντατικοποίηση πέρα των προαπαιτούμενων μαθημάτων με υποχρεωτικές παρακολουθήσεις, κατάργηση διδασκαλίας σε αμφιθέατρα και συνεχή εξέταση με τεστάκια (για την σύσφιξη των σχέσεων καθηγητών-φοιτητών) και περιορισμό ή και κατάργηση των εξεταστικών περιόδων (καθώς το εξάμηνο θα παίρνει ενίοτε τη μορφή ατέρμονης εξεταστικής περιόδου…). Μέσα σε όλα αυτά θα πρέπει να χωρέσεις την ικανοποίηση των βιολογικών σου αναγκών και ούτε λόγος για ολοκλήρωση της προσωπικότητας σου, πόσο μάλλον για συλλογικές διεκδικήσεις.  Ό,τι πρέπει δηλαδή για να βγεις απ’ το πανεπιστήμιο κατάλληλα εφοδιασμένος για να αντιμετωπίσεις τις όποιες απαιτήσεις του αυριανού εργοδότη σου.

Το πανεπιστήμιο μετατρέπεται με συνοπτικές διαδικασίες σε επιχείρηση. Ένα «συμβούλιο διοίκησης», στο οποίο θα συμμετέχουν σε μεγάλο ποσοστό οι λεγόμενοι «κοινωνικοί φορείς»(επιχειρήσεις, τοπικοί «άρχοντες», ακόμη και μέλη της εκκλήσίας πρόσωπα που είναι εξωτερικά προς τα Πανεπιστήμια και διορίζονται από το κράτος) αποτελεί το ανώτατο όργανο του πανεπιστημίου. Απ’ το συμβούλιο αυτό δεν θα μπορούσε να λείπει ο μάνατζερ, ο οποίος με οικονομικά κριτήρια προφανώς και όχι σύμφωνα με τις κοινωνικές ανάγκες θα συμβάλλει στην διοίκηση. Η κατάσταση γίνεται πιο κρίσιμη αφού ο νόμος προβλέπει την πλήρη οικονομική αυτοτέλεια των ΑΕΙ, μεταφέροντας σ’ αυτά το κόστος της μισθοδοσίας του προσωπικού αλλά και όλων των παροχών προς τους φοιτητές,. Ενώ μέχρι τώρα το πανεπιστήμιο διεκδικούσε από το κράτος όλους τους πόρους του πλέον είναι υποχρεωμένο να τους αναζητήσει μόνο του. Οι αυξανόμενες οικονομικές ανάγκες του παναπιστημίου θα μπορούν να εξομαλυνθούν με την εμπορευματοποίησή του, με αποκορύφωμα την πρόταση για ίδρυση καθηγητικών θέσεων με χορηγία ιδιωτών. Θα μπορεί δηλαδή πχ η COSMOTE  να ιδρύσει μια θέση ΔΕΠ(Διδακτικό Ερευνητικό Προσωπικό) στο βιολογικό ελέγχοντας έτσι την έρευνα που μπορεί να την αφορά.

Η κρατική χρηματοδότηση θα εξαρτάται απόλυτα από τις επιδόσεις του ιδρύματος στις διαδικασίες αξιολόγησης. Η αξιολόγηση θα γίνεται με δύο τρόπους: εσωτερική κάθε χρόνο και εξωτερική κάθε τρία χρόνια και θα είναι υποχρεωτική. Η εσωτερική θα πραγματοποιείται μέσω ερωτηματολογίων που θα συμπληρώνονται από τα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας. Με αυτά ο φοιτητής καλείται να συμμετάσχει σε μια αποστειρωμένη διαδικασία απαντώντας σε προκαθορισμένα ερωτήματα με συγκεκριμένες απαντήσεις. Η μόνη αξιολόγηση που δεχόμαστε συνδέεται άμεσα με συλλογικές διαδικασίες όπως οι συνελεύσεις φοιτητών-εργαζομένων. Η εξωτερική αξιολόγηση θα γίνεται από «ανεξάρτητους» διορισμένους τεχνοκράτες από Ελλάδα και εξωτερικό. Τα κριτήρια της θα βασίζονται στα αποτελέσματα της εσωτερικής αξιολόγησης και στις εκάστοτε ανάγκες της αγοράς.

Οι ήδη περιορισμένες φοιτητικές παροχές (σίτιση, στέγαση, μεταφορές, συγγράμματα…) σύμφωνα με το νομοσχέδιο που θα κατατεθεί θα μειωθούν δραστικά, αλλά και θα αλλάξουν μορφή. Θα δίνονται από τα ίδια τα ιδρύματα, σε συνεργασία δημοσίου και ιδιωτικού τομέα. Για τα ιδρύματα με χαμηλούς πόρους θα «μεριμνήσουν» οι ιδιώτες! Το χρηματικό ποσό που δικαιούται ο φοιτητής από το κράτος για τις σπουδές του θα δίνεται με τη μορφή φοιτητικών κουπονιών, που θα σχετίζεται άμεσα με την επίδοση του φοιτητή (επιλεγόμενο πρόγραμμα σπουδών, βαθμολογία, διαγωγή, άμισθη εργασία στο πανεπιστήμιο κλπ!). ακόμη κι αν ο φοιτητής πληροί όλες τις προϋποθέσεις, το συνολικό ποσό δεν είναι βέβαιο ότι θα καλύπτει το σύνολο των αναγκών του. Στο πλαίσιο της υποχρηματοδότησης θα καταργηθεί και η παροχή συγγραμμάτων και αντικατάστασή τους με το ηλεκτρονικό σύγγραμμα! Επίσης, τα συγγράμματα που μπορεί να πάρει ο φοιτητής δεν μπορούν να ξεπερνούν τον αριθμό των μαθημάτων που απαιτούνται για τη λήψη του πτυχίου. Αντίστοιχες περικοπές θα γίνουν και στις υπόλοιπες παροχές των ιδρυμάτων όπως οι εστίες, τα εστιατόρια και οι μεταφορές.

Βέβαια, τα επαγγελματικά αλλά κυρίως τα εργασιακά δικαιώματα παύουν να υπάρχουν με τον εξής τρόπο: ο κάθε φοιτητής έχει τη δυνατότητα διαμόρφωσης του δικού του προγράμματος σπουδών, με επιλογή μαθημάτων από όλα τα τμήματα της σχολής. Και αν αυτό ακούεται ωραίο μέσα στη δίνη του βιολογικού αρκεί κανείς να σκεφτεί… πόσο σφαιρική γνώση μπορείς να έχεις, έχοντας μάθει κομματάκια-«καταρτίσεις» επιστημονικών πεδίων… Αυτά τα κομμάτια, θα ανταποκρίνονται σε σύνολο πιστωτικών μονάδων. Ο συνολικός αριθμός τους που θα έχεις καταφέρει να συγκεντρώσεις στη διάρκεια των σπουδών σου, θ’ αντικαταστήσει το σημερινό πτυχίο και με βάση αυτόν θα εντάσσεσαι στο Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων (ΕΠΠ). Έτσι, άμεσα καταργείται κάθε δυνατότητα ενοποίησης μας με τους συναδέρφους μας και κατ’ επέκταση συλλογικών διεκδικήσεων.

Βγαίνοντας απ’το πανεπιστήμιο αυτό, ο κάθε φοιτητής θα αποτελεί έναν «αριθμό», που ανταγωνίζεται όλους τους υπόλοιπους αριθμούς στο κυνήγι μιας θέσης εργασίας. Αφού τα διάφορα υπουργεία αξιολογήσουν το «πτυχίο» του, την γνώση ξένων γλωσσών, τα σεμινάρια, το μπαλέτο, εντάσσεται σε κάποια βαθμίδα του ΕΠΠ. Αν καταφέρει να βρει δουλειά, ατομικά διαπραγματεύται τους όρους εργασίας του (μισθός, ωράριο…) και μάντεψε! Το μόνο σίγουρο είναι ότι το αποτέλεσμα δεν θα ευνοούμαστε. Μέσα σ’ αυτή τη ζούγκλα υπάρχει και το φανταχτερό μεν αλλά θανατηφόρο ερπετό που ακούει (έχοντας εξελικτικό πλεονέκτημα έναντι των υπολοίπων ερπετών που έχουν υποτυπώδη ακοή) στο όνομα  Δια Βίου Μάθηση! Το δηλητήριό του έχει την απίστευτη ιδιότητα να μειώνει τις πιστωτικές μας μονάδες με το πέρας του χρόνου, με μόνο αντίδοτο για την εργασιακή μας επιβίωση το ακριβοπληρωμένο φίλτρο της επανακατάρτισης που δεν καλύπτεται    από καμμία         ιατρική ασφάλιση!!!

Το μέλλον που μας ετοιμάζουν διαγράφεται γεμάτο ανασφάλεια, οικονομική ανέχεια, χωρίς δικαιώματα (ασφάλιση, Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, σύνταξη…) αλλά γεμάτο υποχρεώσεις. Με την τακτική του «διαίρει και βασίλευε» θέλουν να καταφέρουν να μην μπορούμε να συμμαχήσουμε ποτέ ξανά μ’ αυτούς που πλήττονται εξίσου μ’ εμάς! Αντιλαμβανόμενοι τους εαυτούς μας όχι απλά ως αυριανούς εργαζόμενους, αλλά ως αποδέκτες αυτού του μέλλοντος που μας πετάνε στα μούτρα, αγωνιζόμαστε για μια καλύτερη ζωή, μια άλλη κοινωνία. Θέτουμε αιτήματα που απορρέουν απ’ τις ανάγκες μας και τα διεκδικούμε με τον τρόπο που έχει πετύχει στο πέρασμα των χρόνων. Οι αντιπροτάσεις μας έχουν γεννηθεί στις εξάρσεις του φοιτητικού κινήματος, σε περιόδους δηλαδή φοιτητικών καταλήψεων και κινητοποιήσεων που διαμορφώνουν τις

συνθήκες ώστε να ενοποιηθούμε και να πολιτικοποιήσουμε τα αιτήματά μας. Στις μέρες που έρχονται, στις όμορφες αυτές και αδέσποτες μέρες ξαναζωντανεύει η πίστη ότι υπάρχει και άλλος δρόμος πέραν αυτού που μας επιβάλλουν! Ένα ανατρεπτικό κίνημα είναι στις αρχές του σε μια νέα, δύσκολη και ταυτόχρονα καταπληκτική εποχή. Ότι ήταν στέρεο εξαχνώνεται, ότι ήταν ιερό βεβηλώνεται και ένα μόνο ξέρουμε στα σίγουρα. Θα παλεύουμε όσο αντέχουν τα όνειρα μας!

ΟΥΤΕ ΣΙΩΠΗΣ ΟΥΤΕ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΓΕΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΑΑΚ

για την άρση του ασύλου και τα γεγονότα στη Νομική

Το βράδυ της Πέμπτης 27 Γενάρη, είδαμε να κορυφώνεται το κλίμα τρομοκράτησης και καταστολής των κοινωνικών αγώνων, που εδώ και μήνες καλλιεργεί η κυβέρνηση σε ολόκληρη την κοινωνία. Σε μια σχεδιασμένη επιχείρηση στρατιωτικού τύπου, που φέρνει στο νου άλλες εποχές, οι δυνάμεις της αστυνομίας, μαζί με μονάδες των ΜΑΤ, των ΕΚΑΜ και της ασφάλειας έστησαν αστυνομικό κλοιό γύρω από τον χώρο της νομικής, προσπαθώντας να συκοφαντήσουν και να περιθωριοποιήσουν τον αγώνα των μεταναστών που αιτούνται εδώ και μέρες πολιτικό άσυλο, έχοντας ξεκινήσει και απεργία πείνας, η οποία συνεχίζεται.

Παράλληλα, από τη στιγμή της εισόδου των μεταναστών στο (αχρησιμοποίητο) νέο κτήριο της Νομικής, γίναμε μάρτυρες μιας αρρωστημένης επίθεσης στο θεσμό του ασύλου από μεριάς της κυβέρνησης, της ΝΔ, των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και της αστυνομίας. Με άμεση ευθύνη των πρυτανικών αρχών, των παρατάξεων που στήριξαν την απόφαση (ΠΑΣΠ, ΔΑΠ), καθώς και της κατάπτυστης ηγεσίας των Πανεπιστημιακών (ΠΟΣΔΕΠ)-αυτών που στηρίζουν την κυβερνήτική πολιτική στα πανεπιστήμια- το βράδυ της Πέμπτης υπήρξε απόφαση για άρση του πανεπιστημιακού ασύλου. Απόφαση που μόνο στόχο είχε να τρομοκρατήσει τους αγωνιζόμενους μετανάστες και όσους στηρίζουν τον αγώνα τους, και να επιτρέψει είσοδο της αστυνομίας στη Νομική. Απόφαση που αποτελεί πολιτική επιλογή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ που θέλει να πλήξει όλους όσους επιλέγουν να αγωνίζονται απέναντι στην βάρβαρη πολιτική της που τσακίζει τα δικαιώματά μας σε παιδεία και εργασία.

Η άρση του ασύλου δεν είναι μόνο μια επίθεση ενάντια στο φοιτητικό και λαϊκό κίνημα, που επί χρόνια το προάσπιζαν συλλογικά και οργανωμένα μέσα από τις διαδικασίες τους. Είναι παράλληλα και κίνηση οχύρωσης από μεριάς του κράτους και της κυβέρνησης, απέναντι στην τεράστια κοινωνική οργή που σπέρνει η απολυταρχική πολιτική της κοινοβουλευτικής δικτατορίας ΠΑΣΟΚ – ΔΝΤ και ΕΕ  και απέναντι στους μαζικούς, αδεσμεύτους αγώνες που βγαίνουν καθημερινά στο προσκήνιο. Βρισκόμαστε σε μια συγκυρία που ο αστικός συνασπισμός εξουσίας ξεδιπλώνει μέρα με τη μέρα μια αντιλαϊκή και βάρβαρη πολιτική, που ξεριζώνει κεκτημένα δεκαετιών και καταδικάζει σιγά σιγά το λαό στην εξαθλίωση και την ανέχεια. Απολύσεις, ελαστικές σχέσεις εργασίας, περικοπές σε μισθούς, συντάξεις, και κοινωνικές παροχές γίνονται ο κανόνας για τα επόμενα χρόνια, ενώ παράλληλα τα «εκπαιδευτικά» νομοσχέδια που ετοιμάζει το Υπουργείο Παιδείας υποθηκεύουν όλες τις επόμενες γενιές σε ένα μέλλον χωρίς δικαιώματα, χωρίς πρόσβαση και κατοχύρωση στην εκπαίδευση, χωρίς καμία επαγγελματική και εργασιακή προοπτική.

Αυτή η πολιτική, που προβάλλεται ως μονόδρομος από τη μεριά της κυβέρνησης, θέλει πρώτα από όλα να φιμώσει και να καταπνίξει τη λαϊκή οργή και τους συλλογικούς αγώνες. Σε μια τέτοια εικόνα, φυσικά, δεν χωρά το κεκτημένο του ασύλου, που δεν είναι μόνο ακαδημαϊκή – δημοκρατική κατάκτηση για την «ελεύθερη διακίνηση των ιδεών», αλλά πραγματικά κεκτημένο του εργατικού και λαϊκού κινήματος, έχει λειτουργήσει ιστορικά και μπορεί να είναι στο μέλλον εφαλτήριο για τους κοινωνικούς αγώνες και όσους δεν βρίσκουν χώρο έκφρασης στα πλαίσια της «δημοκρατίας». Γι’ αυτό η κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της το δυσφημούν συστηματικά, γι’ αυτό στο πλαίσιο της περίφημης εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης επιχειρούν  να το απαξιώσουν και να το απογυμνώσουν από το ιστορικό και κοινωνικό του περιεχόμενο. Αντίθετα θέλουν να το μετατρέψουν σε άσυλο για την αγορά και τις επιχειρήσεις.  

ΟΙ μετανάστες δεν επιλέγουν να φύγουν από τη χώρα τους. Τα θύματα της κοινωνικής ανισότητας, της οικονομικής κρίσης και του πολέμου εξαναγκάζονται να μεταναστεύσουν, για να γίνουν τα θύματα της πιο βάρβαρης εκμετάλλευσης στις χώρες «υποδοχής». Ταυτόχρονα η μεταναστευτική πολιτική όλων των κυβερνήσεων, αξιοποιείται για να σπείρουν τον εμφύλιο μεταξύ των ελλήνων και των ξένων εργαζομένων.  Οι μετανάστες που ζουν και εργάζονται επί χρόνια στην Ελλάδα, παραμένουν με ευθύνη της πολιτείας σε καθεστώς παρανομίας, με αποτέλεσμα να γίνονται εύκολη λεία για τους εργοδότες και τους κάθε λογής λαθρέμπορους των αδειών παραμονής, των συνθηκών διαβίωσης και τελικά της ελπίδας μια καλύτερη ζωή αυτών των ανθρώπων. Στην κατάσταση αυτή συμβάλλουν ενεργά και συνδικαλιστικές ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, που αφήνουν τους μετανάστες να δουλεύουν σε καθεστώς μαύρης, κακοπληρωμένης και ανασφάλιστης εργασίας, χωρίς δυνατότητα συνδικαλιστικής έκφρασης, απαγορεύοντας τους την εγγραφή σε σωματεία. Συγχρόνως, οι χιλιάδες μετανάστες που εξαναγκάζονται σε φυγή προς την Ευρώπη, παρουσιάζονται ως η αιτία για την ανεργία, την εγκληματικότητα και την κοινωνική οργή, σε μια προσπάθεια να διχαστεί ο κόσμος της εργασίας και η ελληνική κοινωνία στο ψευδές δίπολο «Έλληνας εργαζόμενος-μετανάστης», την ώρα που και οι δύο στενάζουν υπό το βάρος των αντιλαϊκών πολιτικών, τις οποίες πρέπει να αντιπαλέψουν από κοινού.

Στο ζήτημα του ασύλου η θέση μας είναι σαφής και ασυμβίβαστη: το φοιτητικό και το ευρύτερο λαϊκό κίνημα είναι τα μόνα αρμόδια να αποφασίζουν για το άσυλο, μέσα από τα όργανα και τις διαδικασίες τους. Σε μια περίοδο που οι κοινωνικοί αγώνες ενάντια στη κυρίαρχη πολιτική κορυφώνονται, δεν θα δεχτούμε καμία καταπάτηση και καμία συκοφάντηση του θεσμού του ασύλου, που πάντα αποτελούσε για αυτούς εφαλτήριο. Καλούμε επίσης τους φοιτητές, τους εργαζόμενους, και συνολικά την ελληνική κοινωνία να αντιληφθεί ότι ο αγώνας των μεταναστών, των πιο κατατρεγμένων και εξαθλιωμένων τμημάτων αυτής της κοινωνίας, πρέπει να αποτελέσει κομμάτι ενός πανεκπαιδευτικού και πανκοινωνικού αγώνα, μέσα από συλλογικούς φορείς, σωματεία και πρωτοβουλίες αλληλεγγύης ενάντια στις βάρβαρες αντιεκπαιδευτικές, αντεργατικές και αντιλαϊκές πολιτικές που επιχειρούν να μετατρέψουν τη γενιά μας στην πρώτη μιας σειράς χαμένων γενεών.

·           ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ Ο ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΠΡΥΤΑΝΗΣ ΤΩΝ ΜΑΤ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

·           ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ – ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ

·           ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ-ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΣΥΛΟ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

·           ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ, ΕΛΛΗΝΑΣ Η ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ, ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ Η ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΟΣ

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση σε ΑΕΙ-ΤΕΙ